Şu dünyaya geliş sebebim,

Yaşam kaynağı bir güneş

Ya da bir Ay değilsin benim için.

Gözlerine baktıkça eriyip gideceğim

Denizler içinden gelen

Bir su perisi de…

Uğruna geceleri yıldızları söküp

Gündüzlere dikmedim daha.

Göz yaşlarımdan tane tane

Resmin akmadı dudaklarıma

Okşamadı hayalin bedenimi.

Güneş mesaisini bitirip

Yarım yamalak parlattığında

Dünyayı Ay,

Seni düşündüm.

Ama bir denizci gibi

Islak ve yorgun düşmedim,

Fırtına sonrasında.

Ağlamaktan gözlerimi kaybedip

Duvarlara resmini çizmedim

Fırçamı kalbime saplayarak…

Gözlerim kan çanağı olmadı,

Tan yeri ağarmak için

Yeni bir gün yeni bir umut diye

Sevinmedim hiç,sevinemedim;

Farketmeden..

Gözlerin her bakışta yaksın isterdim

Kirpiklerin ok olup

Yüreğime saplansın

Damarlarım aksın boşalsın sevgim de

Nehirler çizerek gönül haritanda

En yüksek dağına ulaşsın.

Belki o zaman

Bu sevgiye inanırsın.

Negatif bir sonucum ben

Köhne bir hastane labrovatuarında.

İlacım sen,ama yok;

Sonucum belli,

ÖLüm!

Ama son bir söz hakkım olurdu ya elbette

İstediğine her zaman ulaşamanın

İmkansız olduğu dünyada,

Son sözüm olurdu benim de.

Uzunca düşünmez,

Hemen söylerdim ben,

Seni seviyorum Gelsomino’m diye…

02032007

0544AM

by

iTaLiaNo20